کنون که صاحب مژگان شوخ و چشم سیاهی
نگاه دار دلی را که برده ای به نگاهی

مقیم کوی تو تشویش صبح و شام ندارد
که در بهشت نه سالی معین است و نه ماهی

مده به دست سپاه فراق ملک دلم را
به شکر آن که در اقلیم حسن بر همه شاهی
.
چگونه بر سر آتش سپندوار نسوزم
که شوق خال تو دارد مرا به حال تباهی
ایوان نجف
به غیر سینه صد چاک خویش در صف محشر
شهید عشق نخواهد نه شاهدی، نه گواهی

ادامه مطلب
منبع اصلی مطلب : دلـــ تنگــ امام زمان (عج)
برچسب ها :
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

سایت : نگاه دار دلی را که برده ای به نگاهی ...